आज आपण म्हणतो की काळ बदललाय, माणसं बदलली आहेत.
पण गावात गेल्यावर अजूनही काही गोष्टी मनाला भिडतात.
गावात एखादा माणूस आजारी पडला,
तर शेजारी विचारायला येतो – “कसं आहे आता?”
हे विचारणं औपचारिक नसतं, ते मनापासून असतं.
शहरात लोक एकाच इमारतीत राहतात,
पण एकमेकांना ओळखत नाहीत.
गावात मात्र अंतर कमी असतं, पण नातं जवळचं असतं.
हो, गावातही बदल झालेत.
लोक व्यस्त झालेत, मोबाईल वाढलेत.
पण अडचणीच्या वेळी गाव अजूनही उभं राहतं.
माणुसकी कमी झाली नाही,
ती फक्त शांत झाली आहे.